Wie per uur factureert, wordt gestraft voor elke minuut automatisatie

Wanneer we de Automatisatie Index naast de gerealiseerde omzetgroei leggen, gebeurt er iets dat je niet meteen verwacht: West‑Vlaanderen eindigt onderaan de ranking voor omzetgroei.  

Met andere woorden: meer automatisatie staat niet gelijk aan automatisch meer omzetgroei (zeker niet overal op dezelfde manier).

En dus stelden we ons de vraag: waarom behalen accountants met een hoge automatisatiegraad toch geen hogere omzet? 

De eerste reflex is logisch: misschien remt groei af omdat er te weinig mensen zijn.

Daarom keken we naar openstaande vacatures. Als West‑Vlaanderen structureel meer personeel tekortkomt, kan dat de kleinere omzetgroei verklaren.

Maar: de data toont dat niet. West‑Vlaanderen zit rond de marktgemiddeldes qua openstaande vacatures. Het is dus geen regio die opvallend meer (of acuter)medewerkers zoekt dan de rest.

Conclusie: capaciteit verklaart de daling in groei niet voldoende. Tijd voor hypothese twee.

Omzetgroei wordt niet alleen bepaald door hoeveel klanten je aanneemt? of hoeveel dossiers je in je portefeuille heb, maar ook door hoe je je diensten aanbiedt. Daarom doken we in het facturatiemodel. En hier wordt het interessant.

Over heel Vlaanderen heen factureert de meeste accountants op abonnementsbasis (vaste prijs): 53,8%. Factureren in regie, dus op basis van factureerbare uren (het klassieke uurtje-factuurtje), zit op 26,6%.

Tot daar is het nog “algemene marktinfo”. Maar op provincieniveau zie je een uitschieter: West‑Vlaanderen is de enige provincie waar ‘in regie’ de bovenhand neemt (meer dan 50%). En precies dat maakt het verschil wanneer automatisatie stijgt.

Automatisatie doet wat het moet doen: je werkt sneller en efficiënter. Je krijgt processen strakker. Minder manueel werk. Maar in een uurtje-factuurtje model zit een lastige paradox:

• je winst zit vaak in de uren die je kan factureren,
• terwijl automatisatie net bedoeld is om uren weg te nemen.

Dat hoeft geen probleem te zijn… tot je automatisatie een bepaald niveau bereikt. En dat zien we ook in de data: bij kantoren die op abonnement werken, blijft de omzetgroei stabiel(er) wanneer automatisatie stijgt.

Bij kantoren die volgens ‘uurtje-factuurtje’, zien we een duidelijk breekpunt: meer efficiëntie vertaalt zich niet automatisch in meer omzetgroei.

De boodschap is niet dat “uurtje-factuurtje fout is”. Wel dat het aangeraden is om je facturatiemodel frequent te analyseren. Zo kan je tijdig je facturatiemodel veranderen wanneer je in een groeifase zit om je geambieerde omzetgroei in het vizier te blijven houden. 

West‑Vlaanderen is geen verhaal van “te weinig automatisatie” en ook niet van “te weinig mensen”. De cijfers wijzen vooral naar één verklaring: een kantoor waar ‘uurtje-factuurtje’ factureren dominant blijft, voelt sneller een groeirem zodra automatisatie stijgt.

Of in één zin: wie per uur factureert, wordt (op een bepaald moment) gestraft voor elke minuut automatisatie.